 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Sándor Veress, Klavierwerke Jakub Tchorzewski, Klavier |
| Jego [Jakuba Tchorzewskiego] gra oczarowuje porzez logikę, ekspresyjność i dźwiękowe wyrafinowanie, przede wszystkim jednak przez jasne zrozumienie szczególnej idiomatyki wschodnioeuropejskiej muzyki ludowej - są to cechy, które predysponują go do wykonastwa repertuaru klasycznego, jak również nowej i najnowszej muzyki. Mogę jak najgoręcej polecić pianistę Jakuba Tchorzewskiego każdemu organizatorowi koncertów. |  |
||
|
Claudio Veress, syn kompozytora
|
|||
| Nagrywając utwory fortepianowe Sandora Veress'a udało się młodemu, urodzonemu w Warszawie pianiście, Jakubowi Tchorzewskiemu, stworzyć fascynujące wykonanie, w którym brzmieniowe możliwości fortepianu są w pełni wykorzystane. | |||
|
Michael Bühler, Swissdisc.ch
|
|||
| (...) te żywiołowe i dokładne rytmicznie wykonania Polaka Jakuba Tchorzewskiego są jak najbardziej mile widziane. Są grane również dobrym dźwiękiem. | |||
|
Martin Anderson, Piano International, Maj/Czerwiec
2007
|
 |
||
| Wysokie pianistyczne wyzwania stawia zbiór opartych na folklorze węgierskim 20 Utworów Fortepianowych z 1938, a zwłaszcza rytmicznie interpretowana przez Jakuba Tchorzewskiego Sonata z roku 1929. | |||
|
Gerhard Dietel, Neue Zeitschrift für Musik,
Kwiecień 2007
|
|
||
| O tym że [utwory fortepianowe Veress'a] są interesujące przekonuje znakomity, zaangażowany, młody, polski pianista. | |||
|
Daniel Linhard, Schweizer Musikzeitung,
Luty 2008
|
|
||
|
Sándor Veress był jednym z najważniejszych kompozytorów węgierskich XX w. Często nazywany jest "brakującym ogniwem" pomiędzy dwoma generacjami kompozytorów węgierskich: studiował u Béli Bartóka i Zoltána Kodály'a, następnie wykładał w Akademii Muzycznej im. Franciszka Liszta w Budapeszcie - słuchaczami jego wykładów byli György Kurtag i György Ligeti. Sándor Veress urodził się 1 lutego 1907 w Kolozsvár (obecnie Cluj). Kształcił się w Akademii Muzycznej im. Franciszka Liszta w Budapeszcie, gdzie w 1929 ukończył studia kompozytorskie, a w 1932 pianistyczne. W 1949 wyemigrował z powodów politycznych do Szwajcarii - zamieszkał na stałe w Bernie, gdzie wykładał muzykologię na tamtejszym Uniwersytecie i kompozycję w Konserwatorium, kształcąc całe pokolenie kompozytorów szwajcarskich, takich jak Heinz Holliger, Jürg Wyttenbach i in. W 1974 został członkiem Schweizerische Tonkünstlerverein; w 1991 otrzymał obywatelstwo szwajcarskie. Zmarł w 1992. Na niniejszej płycie kompaktowej znajdują się wszystkie utwory Sándora Veress'a na fortepian solo (z pominięciem szkoły Fingerlarks), w przeważającej części nagrane po raz pierwszy w historii fonografii. Veress w dziełach tych z wielu stron ukazuje swój znakomity warsztat kompozytorski - uderza różnorodność stylistyczna tych kompozycji. Sonata (1929), którą Veress uważał za swoje Opus 1, odwołuje się do Sonaty swojego mistrza, Bartóka. Sonatina (1932) wykorzystuje figury i zwroty typowe dla muzyki epoki baroku. W 20 utworach fortepianowych (1938) kompozytor opracowuje w ciekawy sposób węgierskie piosenki i tańce ludowe, a 5 utworów fortepianowych, nieopublikowanych i nigdy wcześniej nie wykonywanych, wskazuje na poszukiwania kolorystycznych możliwości brzmieniowych fortepianu. Na płycie nagrane zostały również utwory pedagogiczne, ukazujące Veress'a jako znakomitego nauczyciela muzyki, wyrastającego z silnej tradycji węgierskiej muzyki dydaktycznej, która dzięki dużej wartości artystycznej stawia go w rzędzie z wielkimi poprzednikami - B. Bartókiem i Z. Kodály'em. |
|||
|
Jakub Tchorzewski
|
|||